Pablo gespot... maar dan zonder snor

Bogota valt met het uur beter mee. De mensen zijn hier super vriendelijk en super geinteresseerd wat je hier doet. Ik heb hier al heel toffe conversaties gehad en alhoewel hun Spaans voor mij net ietsje moeilijker is dan in Argentinie begin ik het toch een beetje onder de knie te krijgen. Vandaag weer een ganse dag afspraken gehad, maar op de laatste was ik vergezeld van Diego, vertegenwoordiger voor het Waals gewest in Colombia, en dan hebben we erna ons een klein beetje bezat met enkele mojito's.

Het moet gezegd zijn: de mojito's zijn beter in Argentinie, maar ze kunnen er wel door. Je betaalt hier ongeveer 1 euro voor een mojito dus dat belooft voor het weekend :-) Vanavond ga ik met Diego en zijn vrienden een stapje zetten in Bogota en volgens mij gaat dat dik in orde zijn want ik moest zeker een hemd en een jacket aan doen. Aangezien ik reis met een beperkte bagage, zal ik dus gaan in de kleren die ik al 2 dagen aan heb...

Wat valt er nog meer te vertellen over Bogota? Er wonen hier ongeveer een 7 miljoen mensen en het is eigenlijk een heel lange vallei waarin de stad is gespreid. In de lengte bedraagt de totale afstand ongeveer 50km, terwijl het in de breedte in kleine 20km is. Wel enorme afstanden, zeker als je denkt dat alles 1 grote stad is. De laatste 12 jaar is de stad er serieus op voorruit gegaan qua veiligheid en dat is dus alles te danken aan de rechtse president Uribe. Hij vertoont zoals alle Zuid-Amerikaanse presidenten wel een dictatoriaal trekje want nu wil hij de grondwet veranderen om langer op zijn post te blijven. Dat breng je hier best niet naar boven want dan krijg je een opsomming van al de goede zaken die hij heeft gedaan en dan denk je plotseling weer aan Pablo Escobar... dus spreken is zilver, zwijgen is goud.

De toeristische zaken hier zijn Plaza de Bolivar (in het centrum, wel een beetje gevaarlijk) en el cerro de Montserrate, een kerk die op de top van Bogota is gebouwd door de vroegere kolonisten. Voor de rest heb je er heel veel restaurants en bars dus je kunt er zeker een weekendje spenderen.


Verder wil ik toch een speciaal uniek trekje vermelden van de Colombianen: ze zijn allemaal op tijd. Tijdens mijn 8 afspraken hier was er geen enkele bij die te laat is komen opdagen ... doet nog eens fijn om ergens aan te komen en geen half uur te moeten lezen in vrouwenblaadjes of ander prul...

2nd day in Bogota ..nog geen pablo gezien

Yep, k leef nog en eigenlijk valt Bogota super goed mee. Zolang je in het Noorden blijft van Bogota (daar is dus ook mijn hotel) is het eigenlijk zelf veiliger dan Sao Paulo. Er zijn zelfs heel toffe wijken zoals el 93 y El Zona Rosa... muy lindos.

De vlucht van Buenos Aires was wel een beetje afzien aangezien ik geen directe vlucht had en een omweg moest maken langs Lima. In totaal ongeveer 10u onderweg geweest, 2 uur langer en ik zat terug in belgie te blinken :-)

Mijn programma is tamelijk zwaar... 8 meetings in 2 dagen dus dat kan wel tellen. Gelukkig zijn de meeste afspraken in mijn hotel, dus kan ik zoals een koning op zijn troon de klanten vriendelijk ontvangen en de plaatselijke koffie suggereren aangezien die heeeerlijk is!! Colombiaanse koffie is inderdaad een van de beste die ik ooit heb gedronken... je blijft er maar van drinken. Dat verklaart natuurlijk ook een groot deel waarom de nachten hier tamelijk tegen vallen. Ik val maar niet in slaap (stress?, neje) en ik kom geregeld wakker tijdens mijn slaap. Nog nooit gehad.
Soit, gisteren gaan eten met de mensen van de ambassade en dat viel reuze goed mee. Vraag me niet waar we zijn geweest, er waren veel bochten en kruispunten aan te pas gekomen, maar terecht gekomen bij een hele goede sushi... de vierde keer dat ik dit eet tijdens dit avontuur. Ik moet zelfs eerlijk bekennen dat ik Bogota zelf leuk begint te vinden.
Gisteren was een van mijn afspraken in el Club Nogal, en dat is ene van de chique tenten waar ik ooit ben geweest. El Club Nogal telt enkel 2000 leden en die betalen per jaar 500,000 euro (naargelang hun status) en dan nog eens een maandelijkse bijdrage...500,000 euro, daar krijgt men heeeel veel cremekes voor. Het is ook de plaats waar 5 jaar geleden FARC een bom heeft gelegd en er massa's doden waren, dus nu wordt het daar super beveiligd (ogen en vingers worden gescant)... leg het maar uit in het Spaans dat de vloeibare stoffen in uw zak stalen zijn van uw producten!!

Bueno, dus ook weer 2 dagen spaans achter de rug... begin zelfs al taalspelletjes te spelen (bijvoorbeeld auto: in argentinie zeggen ze auto, bogota spreken ze over een cato, chile spreken ze over een caro en een mexico spreken ze over een koche... geraak er maar wijs uit he!) met de heren van de taxi's en vanavond staat er een nachtelijke escapade gepland met enkele gasten van de ambassade, t is tenslotte weekend he!
Morgen vertrek ik naar Medellin om dan uiteindelijk dinsdag terug te vliegen naar Sao Paulo. Daar zal ik dan een aantal vrienden zien en gaan we ook het volgend weekend doorbrengen. Dus eerst een weekend in Colombia, dan een weekendje Brazilie... sorry, maar t klinkt een beetje decadent maar k zal dat volgend jaar allemaal goed maken door in het weekend weer fijn naar het bureau te gaan :-)

Een beetje verwaarloosd...

Ik heb inderdaad mijn blog een beetje verwaarloosd de laatste tijd, maar het begint hier toch echt druk te worden. We gaan niet alleen binnenkort Seaderm lanceren in twee landen, daarnaast komt nog eens al die administratie die ermee gepaard gaan (en de meeste onder jullie weten dat ik daar nie echt n'een crack in ben), daarnaast vertrek ik morgen nog eens naar Colombia voor een prospectie van een aantal dagen.

Daarna vlieg ik dan naar Sao Paulo, waar ik een vergadering heb voor een partnership. Veel te doen dus, en ik verschiet er zelf van dat mijn werkdagen toch zo vol zitten. Straf, niet gedacht dat ik bijvoorbeeld nog een lunch ging skippen.

Hier is intussen de herfst ingezet. Het is echt ongelooflijk. Dit weekend was het nog 30 graden met blauwe hemel en nu is het 15 graden geworden gelukkig nog altijd met dezelfde blauwe hemel. Net alsof al die Argentijnen hun frigo hebben opengezet. Het is moeilijk te geloven, maar de koude is hier dus even erg als in Belgie. Iedereen loopt hier dan ook met 3 a 4 zomertruitjes over elkaar, echt winterkledij kennen ze hier niet. Heel grappig om dat te zien, doet me zelfs soms een beetje denken aan die Jamaicanen die gingen bobsleeen in Noorwegen...

Helaas krijg ik mijn kasteel maar niet warm. Niet alleen werkt de helft van de verwarming niet, de kijkgaten zijn hier immens en niet te dichten. Dus blijf er enkel over om jas en dikke kousen aan te doen (te lezen: 3 zomertruien en 2 paar kousen) en zo op het toetsenbord kloppen. Maar... groot nieuws, binnenkort zal ik een bureautje hebben samen met Bram, een andere Belg, en hopelijk ook een aantal Argentijnen... daar kijk ik dus onzettend naar uit!

Bon, morgen krijgen jullie dus het eerste berichtje uit Colombia... hopelijk met foto's en niet al te sterke verhalen. Het mag deze dagen ook eens gewoon verlopen he, rustig ... muy tranquilo!

Vanavond eerst nog iets gaan eten in 'Standard son ambos', wat heel toepasselijk is aangezien ik juist via sporza hoor dat zij 4-0 achter staan tegen Gent... STANDARD CHÄMPIOOOON hehehe, daarna iets gaan drinken met enkele belgen hier en dan het bedje in, want morgen heb ik een vroege vlucht om 6u... schatjes, draag zorg voor elkaar en dikke besos uit Argentinie!!

Montevideo... eindelijk binnen!!!

Montevideo, hoofdstad van Uruguay, is een schitterende stad gelegen op 'maar' 3 uurtjes van Buenos Aires (met de boot) en zelfs op maar 25 min afstand met het vliegtuig... een hele aangename stad waar de stress en de haast van Buenos Aires onmiddellijk van uw schouders valt van zodra je er een voet aan wal zet.

De stad telt ongeveer 1 miljoen inwoners en is kijkt uit op de baai van de Rio de la Plata. Omkadert door een schitterend rambla, die zeker de vergelijking kan doorstaan met La Promenade d'anglais, en schitterend woud langs de oostkant. Uruguyachos zijn dan nog eens de meest aangename mensen die ik hier ben tegen gekomen en je voelt er je dan ook onmiddellijk thuis. In een zekere zin is dat het ook.. ik heb hier met Seaderm een bedrijfje opgekocht en ook al mijn centrale contacten zijn hier (marketing contacten, logistieke partner, boekhouder).
Als je naar Uruguay gaat dan moet je zeker de volgende zaken doen: chivito eten (precies een hamburger tussen een broodje maar geweldig lekker), Tannat wijn proberen (een aanrader voor al diegene die ooit dromen van export/import zaakje) en gaan joggen 's morgens langs de ramblas... zalig!!! Wat die wijn betreft, er was trouwens in 2007 een wereldkampioenschap in brussel en die is gewonnen door een Uruguyaanse Tannat, dus mocht je die tegen gekomen in een of andere Belgisch restaurant zeker eens proberen!!

Naar Uruguay ga ik meestal met de Buquebus, ietsje goedkoper dan vliegen en ook wat gezelliger. Je zit er wel 3 uur op te dobberen, maar intussen kan je wel een beetje werken of krantje lezen, of efkes rusten... soit, genieten dus :-) Die Buquebus heeft trouwens ook een Duty Free en daar wil ik ooit wel eens een Seadermke tussen zien zitten.. n'een oog contour zodat de oogjes er fris uit zien :-)

De beste hotels in Uruguay vind ik persoonlijk Cala Di Volpe (op de ramblas - 100 USD) en Pocitos hotel (3 cuadras verder - 65 USD), maar naar het schijnt valt de Ibis ook heel goed mee (40 USD).

Nu, de reden dat ik in Montevideo was (boven de 3 'need to do' dingen) was om nog maar eens een negotiatie te doen voor Seaderm... en wat blijkt, we hebben een akkoordje dus vanaf 1 juni zal Seaderm dus ook te vinden zijn in Uruguay. Je zal heel waarschijnlijk heel goed moeten zoeken, maar ik zal wel Lonely Planet contacteren om dit op te nemen in hun volgende editie. Dus aangezien ik weer een reden had om te vieren, is biebie hier nu toch met kleine oogjes zijn blogje aan het schrijven. Gisteren naar een house warm party geweest van Ellen en Bram, twee Belgen met wie ik reeds naar Calito was geweest. Ik veronderstel dat de foto's nog zullen volgen, maar zij hebben een schitterend appartement gevonden in Palermo veijo, vrij dicht bij heel toffe winkels en plaza Serrano, waar je barrekes en restaurants kunt vinden.

Vanavond zal het eindelijk nog eens een luie avond worden (zalig!!), nog eens proberen om de Piet in mij te vinden met een Thai gerechtje (jaja, SOS), een goe wijntje en daarna een filmpke gaan halen bij de Blockbuster... ik hoop dat ik het einde haal!

Volver a Buenos Aires...

Jajaja, beste lezers, uw nederige dienaar zit nu terug in Buenos Aires te blinken, met een shortje aan en een t shirtje waarop staat te lezen 'Belgium, where rain is typical' (merci Isabelle et cecile!!).
Na het weekje Belgie, waar ik heel veel van genoten heb, ben ik toch wel blij om terug te zijn. Mijn slippers stonden er nog, mijn mate (uitspreken als mateeee) was klaar om terug te worden gebruikt, de zon was nog van de partij, het vlees probleem was intussen alweer opgelost, de Quilmes stond nog fris (en was ook al aan het knipogen) en het was tijd om mijn frans weer eens te ruilen voor mijn Spaans... Zo een weekje Belgie heeft mij trouwens ook weer doen plannen.. wat staat er op het menu voor de komende maanden? Klanten afhandelen in paraguay en Uruguay, partnership uitwerken in Brazilie en Mexico, prospectie doen in Colombia, tussendoor een vakantie met Stijntje naar Patagonie (als we daar gaan geraken) en dan eind juli efkes terug naar Belgie voor het Dranouter festival en de vrienden en de familie...

Ik heb ook het genoegen om te verkeren in de aanwezigheid van 4 collega's van Procter (en ja, t zijn nog altijd collega's en geen ex collega's) waarmee we een schitterend weekend hebben gehad: goed gaan eten (voor de kenners onder jullie Sucre en Las Lilas) en Buenos Aires bezocht...

Maar ik heb mij voorgenomen om ook nu en dan eens iets te schrijven over mijn project want in Belgie kreeg ik de bijnaam van toerist wat dus eigenlijk maar gedeeltelijk waar is. Morgen reis ik naar Uruguay want de eerste Seaderm producten zijn eindelijk geland in het verre continent!! Het is fijn, want het zware werk (knipoogje) van de laatste maanden krijg nu eindelijk dus een beetje vorm. Ik heb vandaag zelfs mijn eerste factuurtje gestuurd naar Paraguay en om dat te vieren heb ik zelfs lichtjes afgerond naar beneden, trouwe klanten moet je soigneren he!! ... Dus nog een maandje geduld, maar dan zal er dus degelijk Seaderm producten te vinden zijn in de Farmacia's van de Nieuwe wereld (foto zal uiteraard nog volgen), je moet er ver voor vliegen dus k stel voor dat de liefhebbers onder jullie gewoon de Belgische apotheek binnenstappen en het daar eens proberen. Thijs, die door het leven gaat als een moeilijk jongen wat betreft de cremekes voor de huid, was zodanig onder de indruk van de Seaderm oog creme dat hij onmiddellijk de (goedkope) prijs was vergeten en mij dat dan ook liet weten via Skype...

Ik zou eindigen met... allen erheen wat 'op = op'!!

Aankomst in Belgie...

Na 9000 miles te hebben gevlogen, een Farmagora beurs in Parijs, 300 km af te hebben gelegd met de trein en dan nog eens een kleine 15 km te hebben gereden in de auto, ben ik dan eindelijk thuis aangekomen in Harelbeke.

Zonder in de gebruikelijke cliches te vallen (slecht weer, koud!!, etc) is het weerzien toch een beetje dubbel. Enerzijds is het super om familie en vrienden nog eens te zien, anderzijds besef ik nog niet ten volle dat ik terug in het vaderland ben...

Hoe vertel ik het afgelopen weekend?? Wel, samengevat... bijna niet geslapen :-) Inderdaad, het begon al op de vlucht waar ik terecht kwam naast een franse rugby ploeg (denk dat het de kadetten waren van hun nationale ploeg) die in al hun enthousiasme hun collega passagiers wisten te onderhouden. Fijn voor 1 uur natuurlijk, maar bij een vlucht van 12u begint dit wel een beetje op uw gemoed te werken. Gelukkig was ik voor hen 'the american' die geen frans kon en hun dus ook niet kon helpen met het probleem dat ze door mij niet naast elkaar konden zitten. Laat dit dan mij weerwraak zijn voor de slapeloze vlucht. Daarnaast lag het video systeem op z'n gat, en moest de ondergetekende zich zien bezig te houden met de games ... daarbij nog eens af gegaan bij de trivial die we massaal met (bijna) het ganse vliegtuig hebben gespeeld.. die kleine snotter naast mij heeft da dus 4 (!!!) keer gewonnen... sowieso iets waar ik niet zou van kunnen hebben geslapen.

Vrijdagnamiddag na aankomst in Brussel ben ik eerst nog langs geweest bij Seaderm en daarna richting procter om er de vrienden te groeten. Het is er niet veranderd. 's Avonds met de Field nog een pintje gaan drinken en het leek alsof ik niet was weg geweest... Daarna naar la fiesta Argentina geweest bij Erika en Feliz om dan uiteindelijk te eindigen in Gent bij Liesbeth. Enigste minpuntje: het was veeeeeeeel te laat. Na zware jetlag, niet te hebben geslapen, ben ik uiteindelijk om 4u de schaapjes beginnen te tellen .. ik kan u garanderen: er waren er niet veel :-)

Zaterdag en zondag in Parijs geweest voor de Farmagora beurs en daar heel goede contacten gehad, waaronder een potentiele klant uit Mexico, een van de enige landen (naast Argentina) waar we nog geen echte doorbraken hadden. Daar dan al beslist dat ik in mei opnieuw een bezoekje breng aan Mexico (carambeee) dus naast april (uruguay - Brasilie - Colombie) ziet het ernaar uit dat nu ook mei zal zijn volgeboekt (Patagonie - Mexico - Costa Rica)... ik kijk er al naar uit!!

Aangezien het een cosmetica beurs was, heb ik de opportuniteit gehad om enkele sfeerbeelden te nemen... laat me stellen dat de cosmetica sector wel een heel interessante sector is :-)

Uiteindelijk gisteren met ons pake naar den Benny's geweest voor de beroemde friet met Bikey Burger en dan vanavond de fameuze scampi's van ons moeke... Que aproveche!!!

Vertrek richting Brussel...

Voila, het ochtend ritueel van douche, Paragyuaanse koffie en belegde broodjes zit erop... nu is het echt de final count down richting het koude brussel. Hopelijk valt de vlucht mee, maar ik vrees er wel een beetje voor. Ik heb gekozen voor Alitalia (goedkoopste vluchten) en juist over hen zijn er nu de laatste 2 weken de felste geruchten dat die zouden worden overgekocht... we zullen zien of we de lucht zullen ingaan en hoever we zullen geraken (hopelijk tot in Brussel).

In ieder geval, in Brussel staat een blonde babe mij op te wachten (dank u wel Erika Pantani, en als dank krijg je een speciale vermelding met bijpassende foto) waarna ik heel waarschijnlijk efkes richting bureau Procter & Gamble zal gaan en dan ook richting Seaderm. Daarna is er een Argentijns avond gepland (waarschijnlijk met een lekkere spaghetti, typisch argentijns), ga ik mijn Boca T shirtje nog eens aandoen en daarna naar een feestje in Gent... druk, druk, druk, maar het gaat fijn zijn om de vrienden en de familie nog eens te zien. 4 maanden zonder hen is toch niet evident (dat verklaart misschien het hoge alcohol gehalte van die laatste maanden)!! Dan enkele persoonlijke berichtjes:

- Birger, neje die foto's van Slovakije komen niet op deze blog... de financiele afhandeling doen we wel later

- Alex, tu vois, les preuves ci-dessous que tu est un flxxx!

Dit weekend ga ik voor Seaderm richting Parijs voor de beurs Pharmagora en dan zondagavond terug in Kortrijk om met mijn pa een zakje friet met Bicky te gaan eten en dan champagne te gaan drinken op het werk van ons moeder. Het leven van een verpleegster is toch mooi he :-)

De rest van de week zit ik in Kortrijk/Brussel/Gent waar ik verschillende zaken zal moeten doen: definitieve oplevering loft (die was inderdaad nog niet klaar voor ik vertrok), P&G nog eens officieel bezoeken en presentatie bij Seaderm over de stand van zaken, want... beste lezers, ik heb hier gedurende 4 maanden toch zwaar gewerkt. 2 bedrijfjes opgericht in Uruguay (later daar meer over) en we zullen Seaderm beginnen shippen naar 4 landen (Uruguay, Paraguay, Costa Rica en Panama) alleen loopt die administratie zooooo traag (al onze producten moeten eerst nog worden geregistreerd) dat ik er eigenlijk wel een beetje zenuwachtig van word.

Volgende week vrijdag dan terug het vliegtuig op naar Buenos Aires om dan onmiddellijk ons Bartje, Anke, Chrisje en Annemieke te verwelkomen in het Parijs van Latijns Amerika... dat is het weekprogramma!!

De blog zal ik proberen te blijven onderhouden (voor de vele trouwe lezers) en mochten jullie in de buurt zijn laat maar een comment en dan regelen we wel iets om elkaar te zien...

Hasta pronto!!!!